ب . ترجمه به نام خداوند بخشايندهء مهربان ( مقدّمه ) سپاس خداى را كه آفريدگان را ، آن گاه كه خواست و آن گونه كه خواست ، و به نيكوترين وجه ، بيافريد و مشيّت خود را در ايشان به كمال رسانيد . سپس ايشان را به فهم سخن خود فرا خواند ، و از اين رو ، به ايشان قوّهء فهم داد تا آنچه را شناساندشان فهم كردند و به خواستش چنان كه از پيش مقدّر فرموده بود ، پاسخ دادند . و حجّت بر كسانى كه از حقايق اجابت روى گرداندند تمام كرد . الف ) بعضى اين جهان را اختيار كردند و دل بدان بستند . پس خدا ميان دلشان و آن جهان حجابى افكند و ايشان از اين جهان زيانكار بيرون رفتند و از دلبستگى بدان پشيمانى خوردند . « 74 » ب ) بعضى ديگر امر خدا و نهى او را دريافتند . پس حلال اين جهان را طلب‌كردند ، پاك آن را گرفتند و از مناهى پرهيز كردند و به جستجوى ثوابى كه خدا به آنها نويد داده‌بود برآمدند ؛ به نيكى روىآوردند و از بدى دورى جستند . ولى ثواب‌خدا چون حجابى خدا را از آنها پوشاند ؛ روحشان تا فضاى دوستى خدا پر نكشيد ، پس ، از اين جهان با پشيمانى بيرون‌رفتند و از اينكه عمر در جستجوى دنيا تباه كردند زيانكار شدند . « 75 » ج ) بعضى ديگر خداى را به صدق دل اجابت كردند ، چه خدا آنها را به فضل خود برگزيده و به توحيد خود راه نموده و نعمتهاى خود را بر آنها تمام كرده بود . با روح خود به سوى خدا پركشيدند ، او را و دوستى او را برگزيدند ؛ و چون آن را برگزيدند كه خدا به آنها اختصاص داده بود ، خدا نيز ايشان را براى خود برگزيد . روحشان پهنهء ملكوت را در نور ديد . آن‌گاه خدا يقين و صدق و توكّل و بىنيازى و زهدشان داد . ايشان را با ذكر خود مأنوس كرد و شوق ديدار خويش بخشيد . پس به نعمت ذكر او و آرامش و بركت نايل آمدند . امّا اين مقامات ، و سرورى كه در آنها يافتند ، چون حجابى ايشان را از حقيقت معرفت و حقايق تعظيم خداى عزّوجلّ جدا كرد تا سرانجام در چنين حالى جهان را ترك گفتند . ايشان بىگمان از خاصّان آفريدگان‌اند ،

--> ( 74 ) . مقصود هم كافران است و هم مسلمانانى كه به امور دين بى اعتنايند . ( 75 ) . گروه دوّم گروه مسلمانان پرهيزگارى است كه از سطح دين ظاهرى فراتر نمىروند و محدود به امر و نهىاند ، و پاداشهاى خدا ، يعنى بهشت جسمانى ، را طلب مىكنند ، نه خدا را .